Podstawy Federalnej ustawy o mieszkalnictwie

Traktowanie wszystkich wynajmujących w równym stopniu

Każdy, kto ubiega się o mieszkanie, ma prawo być traktowany tak samo. Ustawa o mieszkalnictwie została stworzona w celu doradzania właścicielom, pożyczkodawcom, nabywcom i najemcom praktyk mieszkaniowych, które można uznać za dyskryminację. Poznaj siedem podstaw prawa Fair Fair.

1. Co to jest Federal Housing Act?

Ustawa o mieszkalnictwie godziwe jest prawem stworzonym po to, aby położyć kres dyskryminującym praktykom w jakichkolwiek działaniach związanych z mieszkalnictwem.

Ustawa została stworzona z przekonaniem, że każda osoba ma prawo do wynajęcia domu, zakupu domu lub uzyskania kredytu hipotecznego w domu bez obawy przed dyskryminacją ze względu na przynależność do pewnej grupy osób.

2. Kiedy powstało Fair Housing Law?

Próby uczciwego mieszkalnictwa w Ameryce trwają od połowy XIX w., Ale dopiero w ruchu z lat 60. XX wieku nastąpiła jakakolwiek realna zmiana. Ustawa Rumford Fair Housing Act z 1963 r. I ustawa o prawach obywatelskich z 1964 r. Były dwiema z pierwszych prób rozwiązania problemu dyskryminacji. Prawdziwym przełomowym aktem prawnym była jednak ustawa o mieszkalnictwie z 1968 r., Którą ustanowiono tydzień po zamordowaniu Martina Luthera Kinga Jr.

3. Klasy chronione

Siedem klas chronionych na podstawie Federal Fair Housing Act to:

1. Kolor
2. Inwalidztwo
3. Status rodzinny (posiadanie dzieci poniżej 18 roku życia w gospodarstwie domowym, w tym kobiet w ciąży)

1. Pochodzenie narodowe
2. Wyścig
3. Religia
4. Seks

4. Trzyczęściowy cel sprawiedliwego budownictwa

Federalna ustawa o mieszkalnictwie przewiduje trzy częściowy cel:

• W domu wynajem i sprzedaż:

  Aby zakończyć dyskryminację wobec klas chronionych w jeden z następujących sposobów:

  • Odmowa wynajęcia mieszkania, sprzedaż mieszkania lub negocjowanie warunków mieszkaniowych.
  • Sprawianie, by mieszkania były niedostępne lub leżały w związku z dostępnością mieszkań.
  • Odmawianie mieszkania.
  • Ustalanie różnych warunków sprzedaży lub wynajmu domu.
  • Zapewnienie różnych warunków mieszkaniowych lub udogodnień.
  • Blockbusting .
  • Odmawianie udziału w usługach związanych z budownictwem mieszkaniowym (takich jak usługi wielu aukcji ).

• W kredytach hipotecznych:

  Aby zakończyć dyskryminację wobec klas chronionych w jeden z następujących sposobów:

  • Odmowa dokonania lub zakupu kredytu hipotecznego.
  • Ustalanie różnych warunków kredytu, takich jak oprocentowanie lub opłaty.
  • Ustalanie różnych wymagań dotyczących zakupu pożyczki.
  • Odmowa udostępnienia informacji o pożyczce.
  • Dyskryminacyjne praktyki w zakresie wyceny nieruchomości.

• Jest również nielegalne:

  • Wypełniaj oświadczenia dyskryminujące lub reklamuj swoją nieruchomość, wskazując preferencje dla osoby z określonym tłem lub wykluczając chronioną klasę. Dotyczy to tych, którzy w inny sposób są zwolnieni z ustawy o mieszkalnictwie, takich jak zajmowane przez właściciela cztery domy mieszkalne.
  • Zagrażać lub ingerować w czyjekolwiek uczciwe prawa mieszkaniowe.

5. Czy każdy musi przestrzegać zasad uczciwego prawa mieszkaniowego?

W niektórych przypadkach następujące grupy mogą być zwolnione z przestrzegania warunków Fair Housing:

• Domy jednorodzinne wynajmowane lub sprzedawane bez pośrednika.
• Domy zajmowane przez właściciela z nie więcej niż czterema jednostkami.
• Prywatne kluby lub organizacje tylko dla członków.

6. Kto egzekwuje ustawę o mieszkalnictwie?

HUD (Departament Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast) jest odpowiedzialny za egzekwowanie ustawy Fair Housing Act.

Egzekwują ustawę na dwa sposoby:

1. Fair Housing Testers - HUD zatrudnia ludzi, aby pozowali jako najemcy lub nabywcy domu, aby sprawdzić, czy stosowane są praktyki dyskryminacyjne. Jako właściciel musisz uważać na to, co mówisz osobiście, przez telefon i w wypożyczalniach.
   

1. Zbadaj roszczenia dotyczące dyskryminacji - Osoby, które czują, że ich uczciwe prawa mieszkaniowe zostały naruszone na mocy ustawy Fair Housing Act, mogą złożyć wniosek o dyskryminację za pośrednictwem HUD. HUD zbada roszczenie, ustali, czy istnieją jakieś zalety i decyduje, czy konieczne są dalsze działania prawne.

7. Wskazówki, jak unikać oskarżania o dyskryminację mieszkaniową

• Załóżmy, że wszyscy pracują dla HUD lub próbują cię oskarżyć o dyskryminację. Zachowaj najwyższą ostrożność w tym, co mówisz osobiście, przez telefon i w swoich wypożyczonych reklamach.
  
• Musisz przestrzegać warunków ustawy Fair Housing Act, ale możesz wykluczyć najemców w oparciu o inne kryteria. Możesz legalnie odmówić lokatorowi na podstawie słabego kredytu, niezdolności do zapłaty czynszu lub innych informacji znalezionych podczas sprawdzania wiarygodności kredytowej .
  
• Bądź konsekwentny w kontroli najemców . Mają takie same standardy kwalifikacyjne dla każdego lokatora. Wykonaj dokładnie te same praktyki dla każdego przyszłego lokatora, który stosuje się do wynajęcia swojej nieruchomości. Wymagaj tych samych informacji, dokumentów, poleceń i opłat.
  

• Traktuj wszystkich z szacunkiem i godnością.

Postępuj zgodnie z federalnymi przepisami, ale poznaj swoje państwo i lokalne prawa

Wiele stanów ma dodatkowe chronione klasy, takie jak orientacja seksualna, wiek i status studenta. Sprawdź lokalne i stanowe przepisy dotyczące sprawiedliwego mieszkalnictwa, aby upewnić się, że przestrzegasz ich poza prawem federalnym.