Załóżmy na przykład, że jesteś właścicielem budynku, którego używasz jako komercyjnego magazynu. Tropikalna burza wieje przez miasto, a silne wiatry niszczą front budynku.
Ulewny deszcz powoduje powódź, a przód budynku również powoduje zalanie wodą. Nie można oddzielić szkód spowodowanych przez powódź od szkód spowodowanych wiatrem. Twój budynek jest ubezpieczony zgodnie z polityką nieruchomości komercyjnych, która obejmuje szkody spowodowane przez wiatr, ale nie obejmuje szkód spowodowanych przez powódź. Twój budynek został uszkodzony z dwóch powodów, z których jedna jest wykluczona, a jedna z nich jest objęta ubezpieczeniem. Czy strata jest objęta lub wyłączona?
Zgodnie z doktryną równoczesnej przyczynowości, strata byłaby pokryta. Doktryna ta utrzymuje, że jeśli strata jest spowodowana dwoma niebezpieczeństwami, z których jeden jest wykluczony, a jeden z nich jest objęty, strata jest pokryta.
Teoria współistnienia przyczyniła się do decyzji wydanych przez sądy w Kalifornii w latach 70. i 80. XX wieku. W wyniku tych decyzji, ISO i ubezpieczyciele komercyjni zmienili swoje polityki dotyczące nieruchomości, tak aby zawierały anty-współzależne sformułowania przyczynowe .
To sformułowanie zostało opracowane w celu zapewnienia, że straty spowodowane przez określone zagrożenia zostaną wykluczone, nawet jeśli inne straty zostałyby spowodowane utratą.
Większość zasad dotyczących nieruchomości komercyjnych obowiązuje na zasadzie ryzyka, co oznacza, że polityka obejmuje wszystkie przyczyny strat, które nie są wyraźnie wykluczone. W większości polityk obarczonych ryzykiem, w tym w standardowej polityce ISO dotyczącej wszystkich ryzyk, wyłączenia są podzielone na dwie główne grupy.
Jedynie wyłączenia w pierwszej grupie podlegają antykonkurencyjnym słowom o przyczynie.
Sformułowania dotyczące związku przyczynowego stanowią, że wszelkie straty spowodowane przez wymienione zagrożenia są wykluczone, nawet jeśli drugie zagrożenie przyczyniło się do straty, a drugie zagrożenie zostało pokryte. Wykluczenie ma zastosowanie bez względu na to, czy dwa zagrożenia wystąpiły w tym samym czasie, czy jedno wystąpiło przed drugim. Wiele zasad dotyczących nieruchomości komercyjnych, w tym polityka dotycząca nieruchomości ISO, stosuje anty-współzależny język przyczynowy w następujących siedmiu wykluczeniach:
- Rozporządzenie lub Prawo
- Ruch Ziemi
- Akcja rządu
- Zagrożenie jądrowe
- Usługi komunalne
- Woda (powódź)
- Grzyb (pleśń)
Named Perils Policies
Doktryna współistnienia przyczyn ma zastosowanie przede wszystkim do polityki ryzyka. Polityki obejmujące wszystkie ryzyka obejmują szerszy zakres zagrożeń niż określone zasady dotyczące ryzyk. Obowiązująca polityka dotycząca zagrożeń obejmuje straty lub szkody spowodowane wyłącznie niebezpieczeństwami wymienionymi w polityce. Niemniej jednak, wskazana polityka dotycząca zagrożeń może nadal zawierać antykonkurencyjne sformułowania przyczynowe. Przykładem jest polityka ISO Broad Form. Chociaż ten formularz jest nazwaną polityką groźby, zawiera siedem wykluczeń wymienionych powyżej. Wyłączenia te podlegają temu samemu antykonkurencyjnemu językowi przyczynowemu, jaki występuje w polityce dotyczącej wszystkich ryzyk ISO.
Bezpośrednia przyczyna
Załóżmy, że twoja polityka dotycząca nieruchomości nie zawiera cytowanych powyżej związków przyczynowo-skutkowych. Budynek, którego jesteś właścicielem, jest uszkodzony przez wiatr i pleśń. Mould jest wykluczonym ryzykiem w ramach twojej polityki, ale wiatr jest objęty ubezpieczeniem. Czy twoja strata zostanie pokryta? Odpowiedź jest może. Niektóre sądy nie stosują doktryny związanej z przyczynowością. Zamiast tego ustalą, które zagrożenie było najbliższą (dominującą) przyczyną twojej straty. Jeśli najbliższą przyczyną twojej straty jest pleśń, a nie wiatr, twoja strata prawdopodobnie zostanie wykluczona. Jeżeli sąd uzna, że najbliższą przyczyną jest wiatr, należy pokryć straty.