Historia
ISO ewoluowało znacznie od momentu powstania.
ISO powstało w 1971 roku, kiedy kilka biur ratingowych skonsolidowało się i utworzyło stowarzyszenie ubezpieczycieli non-profit. W 1993 r. ISO zreorganizowała się jako niezależna korporacja nastawiona na zysk. W 2008 roku utworzył nową firmę o nazwie Verisk. ISO opublikowano w następnym roku i stał się on w całości własnością Verisk. Jako spółka zależna od spółki publicznej, ISO nie jest już kontrolowane przez ubezpieczycieli.
Need for ISO
Ubezpieczyciele opracowują stawki na podstawie prognoz przyszłych strat. Uzyskują dane o przeszłych stratach, a następnie wykorzystują prawdopodobieństwa do przewidywania, czy przyszłe straty będą wyższe, niższe lub takie same jak te, które wystąpiły wcześniej. Straty stają się bardziej przewidywalne wraz ze wzrostem ilości danych. Oznacza to, że ubezpieczyciele mogą dokładniej przewidywać przyszłe straty, gdy mają do czynienia z dużą ilością danych strat.
Podczas gdy niektórzy ubezpieczyciele mogą być w stanie dokładnie przewidzieć straty przy użyciu własnych danych strat, większość nie może.
Większość ubezpieczycieli jest stosunkowo niewielka. Nie mogą samodzielnie wygenerować wystarczającej ilości danych, aby dokładnie przewidzieć przyszłe roszczenia. Dlatego wielu ubezpieczycieli polega na danych ISO.
Udostępnianie danych
ISO zbiera dane dotyczące strat od ubezpieczycieli, którzy kupują swoje produkty i usługi. Tych ubezpieczycieli nazywa się abonentów ISO.
Każdego roku subskrybenci zgłaszają swoje składki, straty i wydatki do ISO. Ubezpieczyciele kategoryzują dane według rodzaju działalności (rodzaj ubezpieczenia). Na przykład ubezpieczyciel może dostarczyć osobne dane dotyczące nieruchomości komercyjnej , auto fizycznych szkód i ogólnej odpowiedzialności .
ISO przetwarza wszystkie gromadzone dane, a następnie sprzedaje je ponownie ubezpieczycielom. Ubezpieczyciele wykorzystują te dane do oceny rentowności każdego rodzaju ubezpieczenia. Szukają także trendów strat. Straty mogą wzrastać w przypadku niektórych rodzajów ubezpieczeń, a maleć w przypadku innych.
Koszty utraty
W przeszłości ISO wykorzystywała zebrane od ubezpieczycieli dane na temat premii i strat do publikowania stawek . Abonenci ISO wykorzystali te stawki do obliczania składek. Obecnie ISO najczęściej publikuje koszty strat, a nie stawki. Ubezpieczyciele określają własne stawki, wykorzystując dane o kosztach strat jako punkt wyjścia. Ubezpieczyciel może obliczyć stopę, zaczynając od kosztów strat i dodając koszty administracyjne, podatki i zysk.
Formularze polityki
Jedna ważna usługa ISO zapewnia ubezpieczycielom pisanie polityki. Tworzenie nowych formularzy strategii jest kosztownym i czasochłonnym zadaniem. Ubezpieczyciele mogą uniknąć tego zadania za pomocą wcześniej wydrukowanych formularzy ISO. Mogą również uniknąć niektórych ryzyk związanych z pisaniem polityki.
Polityki opracowywane przez ubezpieczycieli mogą być różnie interpretowane przez sądy, niż zamierzali ubezpieczyciele. Formularze ISO generalnie charakteryzują się mniejszym ryzykiem, ponieważ znaczna część języka polityki została już przeanalizowana przez sądy.
Wiele form polityki ISO stosuje się jako standard branżowy. Formularze te służą jako punkty odniesienia do analizy i porównywania polityk opracowanych przez indywidualnych ubezpieczycieli. Na przykład, ogólny formularz ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ISO jest standardem branżowym w zakresie ogólnego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Niektórzy ubezpieczyciele opracowali formularze, które są szersze niż formularze ISO. W materiałach marketingowych ci ubezpieczyciele często podkreślają obszary, w których ich forma jest szersza niż standardowa forma ISO.
Niektórzy ubezpieczyciele wystawiają polisy ubezpieczeniowe za pomocą formularzy ISO i adnotacji "tak jak jest" (bez żadnych zmian).
Inni ubezpieczyciele używają języka ISO jako punktu wyjścia do opracowywania własnych formularzy. Wiele form i rekomendacji dostępnych na rynku zawiera kombinację standardowego języka ISO i zastrzeżonych sformułowań ubezpieczycieli.
Zasady oceny i ubezpieczenia
Jednym z podstawowych produktów ISO dla ubezpieczycieli jest Podręcznik Linii Komercyjnych. Niniejsza publikacja zawiera zasady i instrukcje dotyczące gwarantowania i oceny zabezpieczeń dostarczanych przez formularze polityki ISO. Zawiera oddzielne sekcje dla komercyjnych ubezpieczeń auto, odpowiedzialności ogólnej i ubezpieczeń majątkowych .
Podręcznik linii handlowych jest wykorzystywany zarówno przez ubezpieczycieli ubezpieczeniowych , jak i agentów ubezpieczeniowych i brokerów . Wyjaśnia, w jaki sposób należy stosować różne formularze ISO. Na przykład sekcja "Samochody komercyjne" opisuje typy pojazdów, które mogą być objęte zasadami automatycznej sprzedaży. Podręcznik zawiera tabele klasyfikacyjne, reguły ratingowe , opisy terytoriów i instrukcje obliczania składek. Wskazuje również, kiedy należy dodać konkretne potwierdzenia do zasady dodawania, usuwania lub modyfikowania zasięgu.
Inne usługi
ISO oferuje wiele usług poza tymi wymienionymi powyżej. Oto przykłady.
- Raportowanie finansowe ISO zapewnia ubezpieczycielom produktów możliwość składania rocznych sprawozdań finansowych do państwowych organów nadzoru.
- Sprawozdawczość o wynagradzaniu pracowników ISO oferuje narzędzia ułatwiające proces zgłaszania stawek , reguł i formularzy organom odszkodowawczym pracowników państwowych.
- Inspekcje nieruchomości ISO przeprowadza fizyczne kontrole budynków, które podlegają określonym ratingom .
- Wykrywanie oszustw ISO zbiera dane o roszczeniach od wielu ubezpieczycieli i przechowuje je w centralnej bazie danych. Abonenci ISO mogą korzystać z bazy danych, aby wykryć oszustwa ubezpieczeniowe występujące w całej branży.