Przegląd, w jaki sposób FIBC mogą być ponownie wykorzystane lub poddane recyklingowi
Worki masowe - zwane także FIBC (elastyczne pośrednie kontenery masowe) lub worki budowniczych - są kontenerami przemysłowymi służącymi do przechowywania i transportu dużych ilości towarów. Zostały one zaprojektowane jako bardziej opłacalna i efektywna pod względem środowiskowym alternatywa dla używania wielu worków, ponieważ FIBC są trwałe i często są przeznaczone do wielu zastosowań. Na przykład pojedyncza torebka może zastąpić paletę worków, co wymaga mniejszych kosztów i mniejszej ilości materiałów.
Tradycyjnie, worki masowe wykonano z gumy PCV, ale współczesne FIBC są wytwarzane z tkanego materiału polipropylenowego (PP), a zatem są czasami określane jako worki PP. Polipropylen jest rodzajem lekkiego polimeru termoplastycznego, który szybko schnie, nie wchłania wody i jest odporny na mączniaka. Ma również umiarkowaną odporność na ciepło, kurczenie się i rozciąganie. Materiały tkane są mocniejsze i wyższej jakości niż włókniny, ponieważ warstwy są tkane i pod sobą.
Dodatkowo dostępny jest wariant PVC, przeznaczony do drogich produktów higroskopijnych, które wymagają ochrony przed surowymi warunkami zewnętrznymi. Worki masowe z PVC są wytwarzane z poliestrowej tkaniny powlekanej PVC ze spawanymi szwami, dzięki czemu są bardzo trwałe i całkowicie wodoszczelne. Chociaż są one droższe niż worki PP, wersja PVC ma żywotność ponad trzy lata.
W przypadku uszkodzenia, duża torba z PVC może zostać naprawiona bez uszczerbku dla jakości lub bezpieczeństwa.
Wytrzymałość, trwałość i niezawodność worków masowych sprawiają, że są one przyjazne dla środowiska, do przenoszenia szerokiej gamy materiałów, od piasku i proszku po granulki, kruszywa i granulki z tworzyw sztucznych.
Ponowne wykorzystanie toreb zbiorczych
FIBC mogą być ponownie wykorzystane, jeśli zostały potraktowane prawidłowo, ale muszą być wieloskładowymi torbami pełnymi o współczynniku bezpieczeństwa 6: 1. Niektóre firmy świadczą usługi czyszczenia FIBC, w tym gromadzenie, inspekcję i czyszczenie, aby mogły zostać zwrócone do ponownego użycia. Ponowne wykorzystanie FIBC sprzyja zrównoważonemu rozwojowi i ekonomice obiegu zamkniętego, ponieważ ponowne wykorzystanie odnowionych toreb zmniejsza marnotrawstwo i uzależnienie od surowców.
Recykling worków luzem
Worki masowe podlegają recyklingowi. Większość FIBC jest wytwarzana z pierwszego PP, wspólnego plastiku, który można ponownie umieścić w innych produktach z tworzyw sztucznych, takich jak kable akumulatorowe, miotły, szczotki, tace, pojemniki i części samochodowe.
Rodzaje dużych worków nadających się do recyklingu obejmują takie, które są używane do przechowywania chemikaliów, nawozów, ziaren, materiałów budowlanych, pigmentów i tworzyw sztucznych. Worki do recyklingu są klasyfikowane według różnych stopni: Klasa A (czysta, jasna biel, dozwolone kolorowe szwy i uchwyty); Klasa B (nie tak czysta, przeważnie biała o minimalnym zabarwieniu); i klasy C (brudne lub kolorowe torby).
W jaki sposób przetwarzane są worki masowe
Podobnie jak w przypadku innych przemysłowych tworzyw sztucznych proces recyklingu rozpoczyna się od właściwej zbiórki. Firmy zajmujące się recyklingiem wymagają, aby materiał był zagęszczany w bele w celu łatwej zbiórki i optymalnej wartości rynkowej.
FIBC są gromadzone w dużych ilościach, więc recykling jest zwykle możliwy tylko dla firm o znacznej produkcji lub takich, które mogą z czasem magazynować worki.
Po zebraniu bele o wielkości młyna trafiają do centrum regeneracji, gdzie są sortowane i czyszczone. Ponieważ są one powszechnie używane do transportu różnorodnych materiałów, w tym nawozów sztucznych i chemikaliów, ważne jest, aby worki zbiorcze zostały dokładnie odkażone przed poddaniem recyklingowi. Wszystkie zamki i guziki również zostaną usunięte.
Następnie torby są przesuwane na małe płatki, dzięki czemu są łatwiejsze do dalszego przetwarzania. Plastik jest podawany przez rozdrabniacze i granulatory za pomocą noży przemysłowych, które tną rotacyjnie, aby je posiekać.
Po cięciu, przemiały tworzywowe przechodzą proces rozdzielania w celu odróżnienia dalszych zanieczyszczeń od polimerów z tworzyw sztucznych.
Dzięki nowoczesnej technologii plastik może być oddzielony rozmiarem, kształtem, kolorem, temperaturą topnienia, a nawet zdolnością do pochłaniania światła.
Końcowa faza polega na mieszaniu, co obejmuje umieszczanie przemiału w wytłaczarce, gdzie są one topione w temperaturze 240 stopni Celsjusza w umundurowane kulki, określane również jako peletki lub granulki. Mieszaninę wzmacnia się przez dodanie pierwszego polipropylenu.
Z peletek można wytwarzać wiele nowych produktów, ponieważ proces recyklingu worków luzem jest pełny. Pętlę tę można powtarzać w kółko, ponieważ polipropylen można bezpiecznie wielokrotnie poddać recyklingowi.
David Dawber jest dyrektorem generalnym Cliffe Packaging, wiodącego dostawcy FIBC.