W Stanach Zjednoczonych korporacje mogą zdecydować się na opodatkowanie na poziomie korporacyjnym lub na poziomie akcjonariuszy. Korporacja, która decyduje się na opodatkowanie na poziomie korporacyjnym, deklaruje podatek dochodowy od osób prawnych, mierzy dochód podlegający opodatkowaniu i oblicza podatek, stosując stawki podatku od osób prawnych. To leczenie nazywa się korporacją C. Gdy korporacje C wypłacają zyski akcjonariuszom w formie dywidend, dywidendy te stanowią dochód podlegający opodatkowaniu na rzecz akcjonariusza.
Alternatywnie, korporacje mogą wybrać opodatkowanie na poziomie akcjonariusza. Korporacja nadal składa własne zeznanie podatkowe i mierzy dochód podlegający opodatkowaniu. Ten dochód podlegający opodatkowaniu, wraz z różnymi odliczeniami i ulgami podatkowymi, dzieli się między akcjonariuszy. Każdy udziałowiec zawiera część dochodu, odliczeń i kredytów w ramach deklaracji podatkowej akcjonariusza. Nie ma podatku dochodowego stosowanego na poziomie korporacyjnym. Zamiast tego wszystkie elementy dochodu są opodatkowane przy użyciu stawek podatku dochodowego od osób fizycznych. To traktowanie nazywa się korporacją S. Litera S odnosi się do podrozdziału S rozdziału 1 Internal Revenue Code.
4 Ogólne cechy korporacji S
- "Korporacje S to korporacje, które decydują się przekazać dochody, straty, odliczenia i kredyty korporacyjne swoim akcjonariuszom na potrzeby federalnych podatków".
- "Udziałowcy korporacji S zgłaszają przepływy dochodów i strat z ich osobistych deklaracji podatkowych i podlegają opodatkowaniu według ich indywidualnych stawek podatku dochodowego."
- "Pozwala to korporacjom S na unikanie podwójnego opodatkowania dochodów przedsiębiorstw."
- "S korporacje są odpowiedzialne za podatek od pewnych wbudowanych zysków i pasywnego dochodu na poziomie jednostki."
Źródło: S Corporations, IRS.gov.
Podatki stosowane na poziomie korporacyjnym
S korporacje są odpowiedzialne za płacenie następujących podatków na poziomie korporacyjnym.
- Nadmiar dochodu pasywnego netto
- Podatek od odzyskiwania podatku LIFO
- Wbudowany podatek od zysków
Nadwyżka pasywnego podatku dochodowego netto i podatku windykacyjnego LIFO ma zastosowanie tylko wtedy, gdy korporacja S była poprzednio podlegającą opodatkowaniu korporacją C lub jeśli korporacja S przeszła reorganizację korporacji typu "wolna od podatku".
Nadwyżka dochodu pasywnego netto jest podatkiem na poziomie korporacyjnym od pasywnego dochodu osiągniętego przez korporację S. Przychód pasywny obejmuje dochód z odsetek, dywidend, rent, czynszów i opłat licencyjnych (kodeksu podatkowego w sekcji 1362 paragraf d) (3) (C) .Jeśli dochód pasywny stanowi więcej niż 25% wpływów brutto spółki S, nadwyżka pasywna netto Podatek dochodowy ma zastosowanie.IRS zapewnia arkusz roboczy do obliczania tego nadwyżkowego pasywnego podatku dochodowego netto w instrukcji do formularza 1120S (pdf).
Opłata wyrównawcza LIFO ma zastosowanie, jeżeli jeden z następujących dwóch warunków dotyczy przedsiębiorstwa S:
"Firma zastosowała metodę wyceny inwentaryzacji LIFO w ostatnim roku podatkowym jako korporacja C, lub
"Korporacja AC przekazała inwentarz LIFO korporacji w transakcji nieuznania, w której aktywa te zostały przeniesione na własność podstawową."
Źródło: instrukcje dla linii 22a w Instrukcji dla formularza 1120S, IRS.gov. Aby uzyskać więcej informacji na temat podatku od złapania LIFO, patrz rozdział "Przepisy podatkowe dotyczące dochodu" 1.1363-2.
LIFO odnosi się do metody inwentaryzacji dla celów podatkowych.
Wbudowany podatek od zysków ma zastosowanie, gdy korporacja S dysponuje aktywami w ciągu pięciu lat od nabycia tego aktywa, a korporacja S albo
- nabył aktywa, gdy korporacja S była korporacją typu C, lub
- nabył składnik aktywów w transakcji, w której podstawa aktywów określana jest na podstawie jej podstawy w rękach korporacji.
Aby uzyskać szczegółowe informacje, patrz część III instrukcji do harmonogramu D dla formularza 1120S, IRS.gov; patrz również sekcja 1373 Kodeksu Podatkowego, a także Przepisy dotyczące podatku dochodowego, rozdział 1.1374-1, w sekcji 1.1374-10.
Tranzytowe traktowanie pozycji podatkowych
S korporacje przechodzą przez swoich udziałowców elementy dochodu, ulgi i ulgi podatkowe. Przekazywanie oznacza dochód i inne pozycje podatkowe z korporacyjnego zwrotu do osobistych deklaracji podatkowych akcjonariuszy.
Zróbmy prosty przykład. Załóżmy, że ABC Corporation jest korporacją S i ma jednego udziałowca, a D. ABC ma dochód podlegający opodatkowaniu w wysokości 100 000 USD. Że 100 tysięcy dolarów od korporacji jest przekazywane akcjonariuszowi za pośrednictwem Harmonogramu K-1. Akcjonariusz bierze tę kwotę z Harmonogramu K-1 i zgłasza ją na swoim Schemacie E na stronie 2 i dodaje ten dochód do pozostałych dochodów na Formularzu 1040.
Metoda "pass-through" oznacza, że elementy dochodu, odliczenia lub kredytu zachowują swój charakter, gdy przepływają z korporacji S do osobistego zeznania podatkowego akcjonariusza. Jeżeli korporacja S sprzedała część aktywów, które kwalifikują się do długoterminowego pozyskiwania zysków kapitałowych, dochód ten jest wykazywany jako długoterminowy zysk z wykazu K-1 od spółki do akcjonariusza, a zatem osoba ta zgłosi ten dochód na jego lub jej Harmonogram D oznacza długoterminowe zyski.
Podobnie przypuśćmy, że korporacja S przekazuje pieniądze na cele charytatywne. Ten przedmiot jest zgłaszany jako datek charytatywny na Harmonogramie K-1. I akcjonariusz zgłosiłby swoją część charytatywnej darowizny jako wyszczególnioną kwotę na cele charytatywne.
Przejściowe traktowanie pozycji podatkowych oznacza, że wszystkie pozycje dochodu, odliczeń i ulg podatkowych są traktowane we właściwy sposób, gdy te pozycje są zgłaszane na osobistym zeznaniu podatkowym akcjonariusza.