Podczas gdy definicja franczyzy może być różna na poziomie stanu, zgodnie z Federalną Komisją Handlu ("Reguła FTC"), która definiuje franchising w Stanach Zjednoczonych, stosunek biznesowy kwalifikuje się jako franczyza, jeśli spełnione są trzy kryteria:
- Franczyzodawca udziela licencji franczyzobiorcy swoim znakom towarowym , znakom usług, nazwom handlowym, logo lub innym zastrzeżonym znakom towarowym;
- Franczyzodawca ma " znaczącą kontrolę operacyjną " lub "znaczącą pomoc operacyjną" nad działalnością franczyzobiorcy; i
- Franchisobiorca dokonuje płatności na rzecz franczyzodawcy w wysokości co najmniej 500 USD (dostosowanej rocznie) przed lub w ciągu sześciu miesięcy od otwarcia działalności.
Trzeci element
Ten trzeci element jest zwykle spełniony w jednej z dwóch metod i często obie metody są obecne. Jedną z metod może być stała płatność, którą franczyzobiorca płaci franczyzodawcy przez cały czas trwania umowy franczyzy. Zwykle określa się go mianem płatności z tytułu opłat , lub kontynuacji Royalty, i można go obliczyć na wiele sposobów, ale w większości systemów jest to po prostu procent albo dochodu brutto albo netto franczyzobiorcy. Ta płatność wraz z częstotliwością jej wypłacania (tygodniowa, miesięczna, kwartalna itp.) Jest ujawniona w dokumencie ujawnienia franczyzy .
Opłata franszyzowa
Inną metodą spełnienia tego kryterium płatności jest opłata franszyzowa .
Tradycyjnie jest to początkowa płatność, którą franchisingodawca udziela franchisodawcy, gdy podpisuje umowę franczyzy i staje się franczyzobiorcą. Opłata ta może być dowolną kwotą powyżej 500 USD (musi wynosić powyżej 500 USD, aby uruchomić element "płatniczy" Reguły FTC) i mieści się zwykle w przedziale od 10 000 do 50 000 USD. Podobnie jak w przypadku Kontynuacji Królewskiej, opłata franszyzowa jest ujawniana front w dokumencie ujawnienia franczyzy.
Podczas gdy wiele osób zrównuje płatności opłaty franszyzowej z początkowymi usługami i wsparciem udzielonym przez franczyzodawcę , tak nie jest w przypadku dobrze spreparowanych umów franczyzowych. Opłata jest jedynie opłatą za przystąpienie do systemu franchisingowego zgodnie z warunkami zawartymi przez franczyzodawcę i zaakceptowaną przez franczyzobiorcę w umowie franczyzy. Najlepszym sposobem na wymienienie opłaty franczyzowej jest zrównanie jej z początkową opłatą za przyłączenie się do klubu country. Opłata franchisingowa jest zbliżona do kosztów wstępu do klubu krajowego, a płatności w ramach programu Continuing Royalty są zbliżone do opłaty za pozostanie członkiem. Obowiązki stron w stosunku do pozostałych, zarówno w systemie franczyzowym, jak iw klubie krajowym, są określone w umowach, a w dobrze spreparowanym umowie franczyzy różnice między usługami i opłatami są jasno określone i są w istotny sposób oddzielone.
Kwota, jaką franchisodawca ustala jako opłatę franszyzową, różni się w zależności od branży, a na pewno w ramach franczyzy w tej samej branży. W przeważającej części franchisingodawca ustali opłatę franszyzową na poziomie, który pozwoli im sprzedać swoją szansę potencjalnym franczyzobiorcom, wypłacić prowizje franczyzobiorcom, a następnie zapewnić im zasoby niezbędne do zapewnienia początkowego wsparcia dla franczyzobiorców.
Koszty te obejmują na ogół wstępne szkolenie, wizyty w celu zatwierdzenia strony i monitorowanie rozwoju witryny franczyzobiorcy, początkowej reklamy i wsparcia otwarcia, a także innych kosztów.
Ustalając opłaty, franczyzodawcy są również świadomi początkowych opłat pobieranych przez ich bezpośrednich konkurentów i inne firmy skierowane do tych samych potencjalnych franczyzobiorców, a także przyglądają się, jak chcą pozycjonować swoją markę na rynku.
W przypadku nowych franczyzodawców, którzy nie rozwinęli jeszcze solidnej oferty potencjalnych franczyzobiorców, gdzie mogą rozłożyć swoje koszty na wielu franczyzobiorców, początkowa opłata franszyzowa może nie być znaczącym centrum zysku. W miarę, jak ich system franczyzowy staje się coraz bardziej znany, a oni mają silniejszy strumień potencjalnych franczyzobiorców, franczyzodawcy mogą zacząć wykorzystywać swoje koszty w stosunku do coraz większej liczby potencjalnych kandydatów na franczyzę.
Począwszy od sprawozdawczości finansowej, aż do momentu, w którym franchisingodawca w znacznym stopniu udzielił całości należnego w umowie początkowego wsparcia (ogólnie wskazanego, gdy franczyza jest otwarta dla biznesu), nie może uznać opłaty franszyzy za dochód.
Dla większości franczyzodawców początkowa opłata franszyzowa nie podlega negocjacjom, ale jak każda umowa, kwota opłaty franszyzowej jest taka, jaką obie strony zgadzają się na to. Franchising polega na konsekwentnej i trwałej replikacji, a jeśli jeden franczyzobiorca zapłacił niższą opłatę franszyzową niż inni, może to powodować związki i inne problemy w systemie. Dobrą zasadą przy ustalaniu opłat jest zapewnienie, że franczyzobiorcy w podobnych okolicznościach powinni być traktowani w ten sam sposób.
Istnieje jednak kilka sytuacji, w których franczyzodawcy często zmieniają kwotę początkowej opłaty franszyzowej:
- Rozwój w wielu jednostkach : gdy franczyzobiorca zgadza się na otwarcie wielu lokalizacji w określonym czasie, tradycyjnie nazywa się to umową o rozwoju wielu jednostek . W tego typu umowach franchisingodawcy często obniżają opłatę franszyzową za miejsca, które franczyzobiorca ma otworzyć później w harmonogramie rozwoju. Na przykład franczyzobiorca będzie musiał zapłacić normalną opłatę franchisingową w wysokości 35 000 $ za pierwsze dwie jednostki, które otwiera, ale tylko 30 000 $ za jednostki od trzeciej do piątej. Działa to jako zachęta dla franczyzobiorcy do otwarcia więcej niż jednej jednostki. Coraz częstsze staje się również to, że franczyzobiorcy wielopodmiotowi podpisują umowę deweloperską, aby płacić niższą stałą opłatę licencyjną.
- Opłata transferowa: chociaż nie jest to techniczna opłata początkowa za franszyzę, opłata transferowa jest wypłacana, gdy franczyzobiorca sprzedaje swoją firmę i przekazuje swoje prawa jako franchising innej stronie. Ta "nowa" franczyza zapłaci franczyzodawcy opłatę transferową, która zwykle jest stałą kwotą lub procentem opłaty franczyzowej istniejącej wówczas franczyzy.
- Opłata za odnowienie: pod koniec okresu obowiązywania umowy franchisingowej, w zależności od prawa franczyzobiorcy do wznowienia stosunków zgodnie z warunkami umowy, mogą oni odnowić relację z franczyzodawcą. Opłata początkowa, którą płaci się przy zawieraniu umowy zastępującej, jest ogólnie określana jako Opłata za odnowienie lub Następca. Podobnie jak w przypadku opłaty za przeniesienie, opłata za przedłużenie jest zwykle niższą kwotą niż opłata dla nowych franczyzobiorców.
- Klub założycieli: Niektórzy nowi franczyzodawcy, gdy zaczynają oferować franczyzę, zdają sobie sprawę, że ich początkowi franczyzobiorcy mogą inaczej spojrzeć na swoją szansę niż na bardziej znanego franchisodawcę. Aby przezwyciężyć wszelkie dodatkowe ryzyko i uruchomić pompę do sprzedaży franczyzy, czasami okaże się, że franczyzodawcy oferują obniżoną opłatę za coś, co często określa się mianem "klubu założycieli". Na przykład franczyzodawcy mogą obniżać opłatę franszyzową za pierwsze 5 lub 10 franszyz lub częściej dla tych potencjalnych franczyzobiorców, którzy podpisują umowę przed określoną datą; jako zachęta do podpisania umowy oferują niższą opłatę franchisingową tym inauguracyjnym franczyzom. Obniżone opłaty są ujawniane w dokumentach ofertowych, zawierają wyraźny termin lub inne parametry i mniej prawdopodobne jest, że spowodują problemy z franczyzobiorcami, którzy podpisują później pod wyższą opłatą franchisingową.
Chociaż ogólnie umowy franczyzy są umowami o przynależność (niepodlegającymi negocjacjom), istnieje kilka przypadków, w których warunki mogą podlegać negocjacjom, a chociaż nie są powszechne, Opłaty franczyzowe mogą w odpowiednich okolicznościach należeć do kategorii negocjowalnej.
Przy ustalaniu opłat franczyzodawcy powinni obliczyć przewidywane zwroty finansowe dla swoich franczyzobiorców i upewnić się, że poziom zwrotu jest wystarczający zarówno dla franczyzobiorcy, jak i systemu franczyzowego jako całości dla osiągnięcia pożądanych wyników finansowych. Jest to zatem niezbędne przy ustalaniu wstępnych i stałych opłat, które franczyzodawcy w pełni badają ekonomikę związku. Ustalanie opłat w oparciu o opłaty pobierane przez bezpośrednich konkurentów jest jednym z najbardziej powszechnych i znacząco szkodliwych podejść, które podejmują niektórzy franczyzodawcy, i często skutkuje opłatami, które są albo zbyt wysokie albo zbyt niskie, co może być szkodliwe dla systemu franczyzowego.