Około dwie trzecie stanów w USA przyjęło system klasyfikacji i oceny opracowany przez NCCI .
Stany te nazywane są stanami NCCI. Pozostałe państwa (zwane niezależnymi państwami) opracowały własne systemy klasyfikacji i oceny pracodawców.
Pod wieloma względami systemy klasyfikacji stosowane w niezależnych państwach są często podobne do NCCI. Podobnie jak w przypadku państw NCCI, większość niezależnych państw korzysta z systemu klasyfikacji opartego na czterocyfrowych kodach. Ponadto niektóre opisy klasyfikacji i kody stosowane przez niezależne państwa mogą być podobne (lub nawet identyczne) do tych, które stosuje NCCI.
Ten artykuł jest wprowadzeniem do systemu klasyfikacji NCCI. Opisuje cel systemu i określa podstawową terminologię. Zauważ, że wiele terminów omówionych poniżej jest używanych przez niezależne stany.
Cel, powód
Celem systemu klasyfikacji NCCI jest grupowanie pracodawców o podobnych operacjach w jedną klasyfikację. Pracownicy zatrudnieni w tego typu firmach są podatni na te same rodzaje urazów.
Na przykład osoby wykonujące prace związane z układaniem dachów są narażone na urazy spowodowane upadkami, oparzeniami, ekspozycją na słońce i unoszeniem ciężkich przedmiotów. Rodzaje urazów, które ci pracownicy utrzymują, są względnie spójne między jednym pracodawcą a drugim. Dlatego wszyscy pracodawcy, których działalność składa się z instalacji dachowych (i żadnych innych operacji), zostaną przypisani do tej samej klasyfikacji pracowników.
System klasyfikacji zapewnia równomierny rozkład kosztów rekompensat pracowniczych wśród pracodawców. Gdyby nie istniał system klasyfikacji, wszyscy pracodawcy mieliby równy udział w kosztach roszczeń. Pracodawcy prowadzący działalność gospodarczą o niskim ryzyku obrażeń pracowników subsydiowaliby tych, którzy byli bardziej zagrożeni.
NCCI zbiera dane na temat premii i strat od ubezpieczycieli dla każdej klasyfikacji. Agencja wykorzystuje te dane do opracowania kosztu strat (lub stawki) specyficznych dla danego państwa dla każdej klasyfikacji. Koszt strat musi być wystarczający, aby pokryć wypłaty świadczeń dla pracowników, a także koszty związane z korektą strat.
Podstawowa klasyfikacja
System klasyfikacji NCCI składa się z pisemnych opisów operacji biznesowych i czterocyfrowych kodów klasyfikacyjnych (lub kodów klas). Twoja firma ma przypisaną Podstawową Klasyfikację, która opisuje charakter Twojej firmy. Podstawowa klasyfikacja zależy od rodzaju prowadzonej działalności. Nie odzwierciedla operacji ani funkcji obsługiwanych przez poszczególnych pracowników.
Załóżmy na przykład, że jesteś właścicielem firmy produkującej twarde cukierki. Zatrudniasz dwóch pracowników wykonujących prace biurowe. Zatrudniamy również szesnastu pracowników, którzy produkują, sortują i pakują cukierki.
Twoja firma to produkcja cukierków, a nie praca biurowa. Tak więc, wszyscy z osiemnastu pracowników są klasyfikowani jako Produkcja konfekcji, kod 2041.
Standardowe wyjątki
Ogólnie rzecz biorąc, pracownicy zatrudnieni przez Twoją firmę mają przypisaną podstawową klasyfikację. Jednak niektórzy pracownicy wykonują funkcje wspólne dla wielu typów firm. Te funkcje mają przypisane oddzielne klasyfikacje zwane Standardowymi wyjątkami. Dwa przykłady Standardowych Wyjątków to biurowi pracownicy biurowi (kod 8810) i pracownicy sprzedaży zewnętrznej (kod 8742). Ponieważ pracownicy biurowi i handlowi wykonują pracę o niskim ryzyku, jest mało prawdopodobne, aby odnieśli obrażenia w pracy. Stąd stawki przypisane do kodów urzędniczych i kodów sprzedaży są względnie niskie.
Aby być ocenianym jako pracownicy biurowi, pracownicy muszą wykonywać wyłącznie obowiązki urzędnicze.
Pracownik, który spędza połowę swojego dnia pracy i pozostałą część dnia cukierków bokserskich, nie może zostać sklasyfikowany jako pracownik biurowy. Ponadto pracownicy biurowi muszą być fizycznie oddzieleni od innych pracowników. Oznacza to, że pracownik biurowy musi znajdować się w biurze lub za ścianą działową - nie przy biurku w środku fabryki.
Pracownicy są klasyfikowani i oceniani jako zewnętrzni sprzedawcy, jeśli spędzają dzień roboczy, wykonując połączenia sprzedażowe z klientami. Pracownicy mogą być również sklasyfikowani jako sprzedawcy zewnętrzni, jeśli spędzają część swojego dnia w biurze pełniącym obowiązki biurowe.
Klasyfikacja
Termin Klasyfikacja Kierowania odnosi się do klasyfikacji, innej niż Wyjątek Standardowy, który generuje najwięcej płac. W przypadku małej firmy Klasyfikacja Rządu może być taka sama, jak Klasyfikacja Podstawowa.
Co się stanie, jeśli wszyscy Twoi pracownicy zostaną sklasyfikowani jako Standardowy Wyjątek (pracownicy biurowi lub zewnętrzni sprzedawcy)? W takim przypadku klasyfikacja Standard Exception to Twoja Klasyfikacja Zarządzająca.
Klasyfikacja rządowa służy do klasyfikowania pracowników, którzy w innym przypadku trudno byłoby sklasyfikować. Przykładami są pracownicy obsługi technicznej, lokalni menedżerowie i niektórzy dyrektorzy wykonawczy.
Ogólne wyłączenia
Niektóre operacje stanowią unikalne ryzyko i są wykonywane przez niewielką grupę pracodawców. Nazywane General Exclusions, te działania są oddzielnie klasyfikowane i oceniane.
Przykładami wyłączeń ogólnych są lotnictwo, nowe budowle lub zmiany oraz operacje tartaczne. Za ogólne wykluczenie uznaje się również ośrodek opieki dziennej prowadzony przez pracodawcę na rzecz pracowników.
Ogólne włączenia
Niektóre typy operacji mogą wydawać się oddzielne, ale są uwzględnione w Podstawowej klasyfikacji. Przykładami są stołówka pracownicza i zakład medyczny na miejscu prowadzony dla pracowników. Pracownicy, którzy obsługują te obiekty, mają przypisaną Podstawową Klasyfikację.
Wyjątki państwowe
Wreszcie, podczas gdy państwa NCCI przyjęły system klasyfikacji NCCI, każdy wprowadził pewne wyjątki państwowe . Przykładem wyjątku stanu jest opis klasy, kod klasy lub reguła oceny doświadczenia, która różni się od NCCI. Niektóre państwa opracowały swoje własne potwierdzenia, które różnią się w pewien sposób od NCCI. Na przykład niektóre państwa opracowały swoje własne poparcie dla pracowników podlegających ustawie Longshore.