Powstanie restauracji po Rewolucji Francuskiej
W XX wieku restauracje ewoluowały w znane nam marki, co oznacza wzrost liczby fast foodów, sieci i franszyz, a także powrót do ekologicznej, lokalnej żywności. Poprzez to wszystko, oryginalna koncepcja fine dining nadal określa najlepsze z branży restauracyjnej.
Narodziny eleganckich posiłków
Sam termin restauracja to język francuski, używany niegdyś do opisania bogatych bouillonów serwowanych w tawernach i domach publicznych w celu przywrócenia na duchu i złagodzenia dolegliwości. Po rewolucji francuskiej pod koniec XVIII wieku bezrobotni szefowie kuchni z arystokratycznych gospodarstw domowych zaczęli otwierać własne restauracje. Dodali dotyki wyższej klasy do swoich zakładów. Goście nie musieli spożywać posiłków przy wspólnym stole, co było typowe dla tawern i przydrożnych zajazdów. Zamiast tego mieli prywatne stoły, zarezerwowane przez rezerwacje - nową koncepcję. Jedli obiad z porcelaną i sztućcami oraz obrusami - znakami towarowymi współczesnej kuchni .
Menu, prix fixe lub a la carte zostały oprawione, a pod koniec posiłku goście otrzymali czek, sumujący ich rachunek.
Wiele fortuny zostało stworzonych dla tych profesjonalnych kucharzy-restauratorów. Zasugerowali nową klasę deputowanych prowincjonalnych, która przybyła do Paryża po zakończeniu rewolucji.
Savvier restauratorzy przystosowali swoje lokale gastronomiczne do takich udogodnień, jak łazienki, za które trzeba było zapłacić. Przed rewolucją w Paryżu było mniej niż 50 restauracji. Do 1814 r. W Almanach des Gourmands - popularnym przewodniku podróży znalazło się 3000 restauracji.
Francuska pomoc Definicja koncepcji restauracji
W XIX wieku liczba restauracji w Paryżu stale rosła. Po klęsce Napoleona, bogaci Europejczycy przybyli do Paryża, aby wziąć udział w wielu wybornych lokalach gastronomicznych. Dotyczyło to w szczególności sprzymierzonych oficerów-dżentelmenów - ruch, który powtórzy się po zakończeniu II wojny światowej. Wiek XIX oznaczał także powstanie kawiarni, stylu restauracji, która nie oferuje obsługi stołów. Zamiast tego klienci zamawiają jedzenie z blatu i sami sobie służą. Poza Paryżem kuchnie zupy i sklepy mleczne oferowały domową kuchnię dla tanich, przyciągających członków niższej klasy robotniczej.
Gourmet Dining Goes Global
Pod koniec 19 wieku, awans w transporcie za pomocą parowców, kolei i ostatecznie samochodów spowodowało zmianę podróży. Wyrosła luksusowa turystyka, a wraz z nią nowy precedens jedzenia z dala od domu. Już nie jadł w podróży tylko konieczność.
Stało się sztuką. Częścią podróży było jedzenie w słynnych paryskich kawiarniach i restauracjach, które do tej pory zbudowały solidną reputację doskonałego jedzenia i usług. W latach 20. XIX wieku Cesar Ritz, szwajcarski deweloper, nawiązał współpracę z wybitnym francuskim szefem kuchni, Auguste Escoffierem, i zbudował Grand Hotel Monte Carlo, który jako pierwszy zaoferował luksusowe zakwaterowanie i wyśmienitą kuchnię pod jednym dachem. Inne luksusowe hotele wkrótce zaczęły pojawiać się w całej Europie.
W XX wieku francuska restauracja stała się globalna. W Hiszpanii była to restauracja . We Włoszech nazywano to ristorante. W Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych pozostała restauracja , ale wkrótce ewoluowała, aby sprostać wymaganiom zmieniających się konsumentów. Do końca tego stulecia restauracje w Stanach Zjednoczonych ewoluowałyby dalej, wprowadzając świat do sieci restauracji, powstanie nowoczesnego fast foodu i ewentualny powrót do ruchu od stołu do stołu.