Dowiedz się więcej o jego pochodzeniu od Fanfare Records do America's Got Talent
Przed sławą
Cowell urodził się 7 października 1959 roku, a większość jego wczesnego życia wychowywał w niańce, zanim został wysłany do szkoły z internatem.
Działał nieustannie i był w związku z tym przenoszony szesnaście razy, zanim ostatecznie skończył szkołę razem w wieku szesnastu lat.
Wczesne lata
Cowell rozpoczął pracę jako skromny pracownik poczty elektronicznej EMI Music Publishing, gdzie pracował jego ojciec. Wkrótce przeniósł się do wytwórni płytowej, ale wyjechał, aby stworzyć niezależną firmę muzyczną E & S Music, która nie całkiem to zrobiła, zmuszając Cowella do powrotu do EMI. Nie był zadowolony, gdy wrócił i wkrótce znowu wyszedł, by założyć Fanfare Records z partnerem Iainem Burtonem. W latach 1985-1989 Fanfare dobrze się spisało dzięki ciągowi niewielkich uderzeń swojego artysty, Sinitty.
Poruszających się na górę
Widząc potencjał Cowell wcześnie, w 1989 roku, BMG zaoferował Cowellowi stanowisko konsultanta A & R, gdy miał zaledwie 30 lat. Potem jego kariera rozpoczęła się, gdy podpisał kilku odnoszących sukcesy artystów, w tym chłopięcy zespół Westlife i popowy duet Robson & Jerome.
Idol Mania
Cowell po raz pierwszy pojawił się w telewizji w 2001 roku jako sędzia w pierwszym sezonie Pop Idol, a następnie American Idol w 2002 roku.
Jego brutalnie szczere komentarze pomogły mu być ulubioną nienawiścią wszystkich osób. Jego popularność wzrosła, gdy wzrosły oceny obu wystaw, a jego sardoniczne i gryzące komentarze były kpiny z milionów ludzi na całym świecie. Pierwszy sezon Pop Idola przyciągnął ponad 11 milionów widzów, a American Idol przyciągnął 22 miliony widzów do finału pierwszego sezonu.
Idol Maker
Cowell założył kolejną wytwórnię płytową S Records w 2002 roku, która podpisała dwóch najlepszych finalistów pierwszego sezonu Pop Idol. Oba miały hit w Wielkiej Brytanii. Zwycięzca, Will Young, przyniósł ze swoim debiutanckim singlem 1,8 miliona sprzedaży. Cowell sprytnie zdołał zdobyć część tantiemów Younga, a następnie sprzedał swoją połowę udziałów w S Records firmie BMG za 42 miliony dolarów, co czyni go natychmiastowym multimilionerem.
Il Divo
W 2001 roku, wykrywając ogólnoświatowy trend rosnącego uznania dla muzyki klasycznej, Cowell rozpoczął projekt zgromadzenia międzynarodowego kwartetu młodych, atrakcyjnych wokalistów śpiewających muzykę klasyczną i liryczną. Cowell przeprowadził 2-letnie międzynarodowe poszukiwania, które ostatecznie znalazły Davida Millera (USA), Carlosa Marína (Hiszpania), Ursa Bühlera (Szwajcaria) i Sébastiena Izambarda (Francja). Osiągnęli 26 pozycji na 1 miejscu na świecie, sprzedali ponad 13 milionów albumów i otrzymali ponad 100 złotych i platynowych nagród na całym świecie.
Po Idol
W grudniu 2003 r. Slogan Cowella został zamieniony na tytuł swojej nowej książki " Nie chcę być niegrzeczny, ale ...", gdzie dzieli się swoimi doświadczeniami na drodze do przemysłu muzycznego i opowieści z pokazów Idola.
Cowell zaczął także produkować kilka kolejnych koncertów pod egidą Syco, jego firmy produkcyjnej. Chociaż nie wszystko było dobrze (na przykład Cupid ), inni mieli dość dużą publiczność, w tym X-Factor, America's Got Talent, Celebrity Duets i American Inventor .
Rodzina Cowell
Cowell ma jedną siostrę (Lindsay Elizabeth), młodszego brata (Nicholas), trzech przyrodnich braci (John, Michael, Tony) i jedną przyrodnią siostrę (czerwiec).
The Business of Being Simon Cowell
Cowell podpisał pięcioletni kontrakt dla American Idol, zarabiając około 36 milionów dolarów rocznie z samego tego programu, a Forbes oszacował, że jego roczny dochód wyniósł około 43 miliony USD. 16. i ostatni sezon rozpoczął się w styczniu 2016 r.
W wywiadzie dla BusinessWeek powiedział, że aby odnieść sukces jako przedsiębiorca, musisz "ciężko pracować, być cierpliwym i być gąbką podczas nauki swojego biznesu.
Naucz się krytykować. Podążaj za swoimi instynktami i nie idź na kompromis. "
Uważa się raczej za przedsiębiorcę niż za muzyka: "Zawsze traktowałem biznes muzyczny jako firmę, niezależnie od tego, czy robię programy telewizyjne, czy podpisuję artystów, trzeba to robić z głowy, a nie z serca". Tak prowadzę swoje firmy. "